hiçbirşeyi değiştirmeyecek biliyorum, biliyorum sana giden bütün yollar kapalı ve sen hiç bir zaman sevmedin beni demişti üstad, haklıydı. ben ancak murathanın zamanında daha iyi yazdığı kesin şiirlerinden birinde temize çekmek istemiştim seni. yeni bir sayfada sana bakmak son ümidimdi.

ama aynı ifade neden gözlerinde, hala yeşil ama ne kadar yabancı. oysa gözlerinde soba yanardı, ormanlar yanardı, tavşanlar kaçardı bir yerlere, oysa ne güzel gülerdin kitabın ilk sayfalarında, kenarına kırmızı çizgiler çizerdin, çiçekler iliştirirdin uçlarına. benim defterimdin sen, her sayfası sendin, şimdi yeni bir sayfada sana bakmaya çalışmak ne boş bir uğraş. denedim ama yinede, sonuçta yalan bir silgiyle silinmeye çalışılmış, dolayısıyla çokca kazınmış yırtınmaya yüz tutmuş bir resim kaldı ortada.


bütün sayfalarını yırttım defterimin.


yeni bir sayfadan sana bakmak hayatı anlamaktır belki de
umursamamaktır dünyanın acizliğini
yokluğuna aldanmayıp kalbindekinin varlığıyla yaşamaktır
kabullenmektir güçlü olmayı
güçlü olmanın gerektirdiklerini yaşamaktır senden uzakta olmak
unutmaktır varlığını
yada unutturmaktır kendine gerekliliğini
başka sevdalara kapalı olmaktır seni yaşamak
hiçbirzaman istemese de seni bu kalp
başkasını da koyamamaktır yerine belkide
üzülmemektir yanında olamadığı için
sadece usul usul ağlamaktır her gece
kendini kandırmaktır belkide
ama inat etmektir aydınlıkla
çünkü aydınlıktan kaçmaktır seni yaşamak
karanlığa boğulmaktır
bütün dünyanın sorunları arasında
yalnızca senin yokluğunla yaşamak
hiçbirşeyi umursamamaktır
doğum gününde nefessiz kalmak
sevgililer gününde alkole doymaktır
son dakika golünü kendi kalene atmaktır senden ayrı kalmak.....